Όνειρα κατά την ειδικότητα #1

Από σήμερα εγκαινιάζω νέα στήλη που αφορά σε περιέργα όνειρα τα οποία σχετίζονται με τα άγχη της ειδικότητας.

Το συγκεκριμένο όνειρο εκτυλίσσεται στο χώρο του νοσοκομείου μου :

Βρισκόμαστε σε ένα δωμάτιο εγώ, ο leitender Oberarzt μου, ένας άσχετος που είχα ρόλο evaluator ή κάτι τέτοιο, μια ειδικευόμενη από τη δουλειά, και ένας ψυχολόγος, με τον οποίο έχουμε εργαστεί στην πραγματικότητα μαζί και είναι και από τα άτομα που κάνω παρέα στη δουλειά. Βρισκόμαστε για κάποιο λόγο σε μια διαδικασία πιστοποίησης του νοσοκομείου, για το λόγο αυτό υπάρχει ο evaluator. Η κοπέλα που είναι ειδικευόμενη είναι μια συμπαθέστατη Βραζιλιάνα, η οποία ήρθε στα 17 της στη Γερμανία και σπούδασε εδώ Ιατρική, με αποτέλεσμα να μιλάει εξαιρετικά γερμανικά πλέον. Ο ψυχολόγος της παρέας είναι στην ηλικία μου, πολύ σωστός επαγγελματίας και αρκετά καλά καταρτισμένος. H διαδικασία πιστοποίησης θεωρείται εν ολίγοις τυπική και εύκολη διαδικασία. O evaluator μοιράζει ένα ποίημα στα γερμανικά και μας ζητά να το μετατρέψουμε σε πλάγιο λόγο και παθητική φωνή. Ενώ όλοι στο όνειρο συμφωνούν ότι πρόκειται για πολύ εύκολη άσκηση, ζητάω περισσότερο χρόνο για την άσκηση, κάποια στιγμή συνειδητοποιώ ότι όλοι με κοιτούν με μια σχετική απορία, όχι κακόπροαίρετα αλλά περισσότερο με απορία. Τελικά παγώνω, παθαίνω black out και τους λέω ότι δε μπορώ. 

Κάπου εκεί χτύπησε το ξυπνητήρι και έχασα την περαιτέρω εξέλιξη του.

Τι θα μπορούσε να σημαίνει ; 

Υπάρχει γενικά διχογνωμία για το αν τα όνειρα σημαίνουν κάτι και ποια θα έπρεπε να είναι η εξήγηση τους. Σίγουρα οι φροϋδικού τύπου ερμηνείες, οι οποίες καταλήγουν λίγο πολύ σε κάποιο φαλλό, έχουν με τα χρόνια υποχωρήσει. Υπάρχουν πολλές σύγχρονες απόψεις γενικά σχετικά με το τι σημαίνουν τα όνειρα. Οι πιο σύγχρονες απόψεις υποστηρίζουν ότι τα όνειρα είναι απλά παραπροϊόντα μιας διαδικασίας επεξεργασίας άγχους και άλλων συναισθημάτων, η οποία συμβαίνει φυσιολογικά στον ύπνο. Κατά την επεξεργασία αυτών των συναισθημάτων που διαφυλάσσονται όλη την ημέρα στο μεταιχμιακό σύστημα, ανασύρονται μέσω των νευρονικών συνδέσεων με το φλοιό όλες εκείνες οι εικόνες, ήχοι, καταστάσεις και εμπειρίες που έχουν ταυτιστεί ή συνυφανθεί με το αντίστοιχο συναίσθημα. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος προσπαθεί απλά να συνδυάσει αυτό το χάος των εικόνων που προβάλλονται από τον φλοιό σε μια ιστορία με τη μεγαλύτερη δυνατή λογική συνέχεια, και έτσι προκύπτουν τα όνειρα. Αναλύοντας λοιπόν τα συναισθήματα που ένιωσες στο όνειρο και τις καταστάσεις με τις οποίες αυτά συνδέονται, μπορείς ίσως να ανατρέξεις σε καταστάσεις της προηγούμενης ημέρας ή εβδομάδας και να δεις τι υλικό έχεις απωθήσει ψυχολογικά. Στην πραγματικότητα είναι όλα πολύ πιο πολύπλοκα αλλά επειδή δεν έχω όρεξη να ψάξω για πηγές αυτή τη στιγμή και επειδή βολεύει την ερμηνεία που θέλω να δώσω, ας το αφήσουμε προς το παρόν ως έχει.

Το συναίσθημα στο όνειρο είναι σταθερά και χωρίς αμφιβολία άγχος.  Η διαδικασία αξιολόγησης αντιστοιχεί σε μια πραγματική διαδικασία αξιολόγησης που γίνεται σε λίγες βδομάδες στο νοσοκομείο μας. Τον προηγούμενο Νοέμβρη, εν όψει αυτής της διαδικασίας, είχε γίνει μια πρόβα στο νοσοκομείο με άσχετους ανεξάρτητους κριτές και στη διαδικασία αυτή με έβαλε ο Oberarzt μου να αντιπροσωπεύσω το νοσοκομείο ως "νέος συνεργάτης του ιατρικού τμήματος". Μαζευτήκαμε τότε λοιπόν το Δεκέμβρη στο χώρο εκδηλώσεων του νοσοκομείου και απέναντι μας στάθηκε η επιτροπή. Εκεί ήμουν ο μόνος ξένος και είχα μεγάλη ανασφάλεια για τα γερμανικά μου. Πολλές από τις ερωτήσεις που μου έκαναν δε τις κατάλαβα ή δεν ήξερα να τις απαντήσω (πχ. "πόσες ώρες υπερωρία κάνετε κατά μέσο όρο το μήνα" ή "πώς γίνεται η εξοικείωση σας με τα διάφορα ιατρικά όργανα του νοσοκομείου;".  Παράλληλα ήξερα πως είμαι απροετοίμαστος γιατί στον ιατρικό τομέα είναι αρκετά ανοργάνωτα τα πράγματα, σε σχέση τουλάχιστον με τους άλλους τομείς. Έτσι δεν ήξερα καθόλου τι ερωτήσεις να περιμένω και αν θα υπάρξουν οποιεσδήποτε συνέπεις για το νοσοκομείο αν απαντήσω κοτσάνες. Έτσι λοιπόν, όντας ο ξένος που δεν καταλάβαινε τις μισές ερωτήσεις και στις άλλες μισές δεν ήξερα ακριβώς τι να απαντήσει, η όλη διαδικασία εξελίχθηκε αρκετά άβολα για εμένα και περίμενα πως και πως να τελειώσει. Η διαδικασία αυτή τελικά ήταν χωρίς σημασία, περισσότερο σα πρόβα για να εντοπιστούν προβληματικά σημεία εν όψει της κανονικής πιστοποίησης. Η νέα πιστοποίηση είναι σε λίγες βδομάδες και ενώ δεν έχω κάποιο σοβαρό ρόλο αυτή τη φορά, oι evaluators θα περάσουν σίγουρα από το Station μου να ρωτήσουν κάποια πράγματα, και μπορεί να με ρωτήσουν και εμένα τίποτα. Ακόμη και τίποτα να μη τους πω, το βάρος θα πέσει στους προϊσταμένους μου, όχι σε μένα. Νιώθω ωστόσο ότι οφείλω να κάτσω διαβάσω πάλι κάποια πράγματα που τα θεωρώ πολύ βαρετά όπως το πώς καταγράφω ηλεκτρονικά την κάθε συνεδρία, που βρίσκω το κάθε τι στο ηλεκτρονικό σύστημα, τι κάνω σε περίπτωση πυρκαγιάς, πως αποστειρώνω τα χέρια μου, ποιον ενημερώνω αν υποψιαστώ ότι κάποιος πίνει αλκοόλ στη δουλειά ή παρενοχλεί σεξουαλικά συνάδελφο κ. Και αυτά είναι τα πιο απλά από ένα σύνολο δεκάδων σελίδων, τα οποία απλά μου έρχονται τώρα στο μυαλό. Έτσι λοιπόν αναβάλλω αυτή τη διαδικασία όσο μπορώ, κυρίως γιατί αφορά πράγματα που στην πλειοψηφία τους ξέρω να τα κάνω αλλά δε ξέρω πως να τα εξηγήσω. Παράλληλα και μόνο η ιδέα αυτών των ανθρώπων που κάνουν για λογαριασμό των εταιρειών την έκθεση, οι οποίοι έρχονται με τα σακάκια τους και τις γραβάτες τους και παίρνουν πολύ καλά λεφτά και σου εξηγούν πως θα πρέπει να δουλεύει το νοσοκομείο, μου φαίνεται ενοχλητική. Ξέρω ότι έχουν το ρόλο τους, αλλά τους θεωρώ παρόλα αυτά ενοχλητικούς.

Έτσι λοιπόν γίνεται προφανές ότι στο όνειρο κατά κάποιο τρόπο το μυαλό μου με προετοιμάζει ψυχικά για το ενδεχόμενο να γελιοποιηθώ επιδεικνύοντας μαι ευγλωττία συγκρίσιμη με του Borat. To γιατί προέκυψε αυτή η άσκηση με το ποίημα είναι νομίζω επίσης σχετικά σαφές. Κάπου στο φλοιό μου οι δυσκολίες με τα γερμανικά συνδέθηκαν με τον καιρό με τέτοιου είδους ασκήσεις μετατροπής από ενεργητική σε παθητική και από ευθύ σε πλάγιο λόγο. Το γεγονός ότι πρόκειται για ποίημα αυτή τη φορά, ίσως αποτελεί το ελαφρυντικό που μου δίνει ο εγκέφαλος μου ότι όντως είναι κάτι δύσκολο για το επίπεδο γλώσσας μου αυτό που με βάζουν να κάνω. Η παρουσία των τρίτων προσώπων επίσης δεν πρέπει να είναι τυχαία. Ο επιμελητής ήταν και τότε μαζί μου σε εκείνη την πρόβα. Ο ψυχολόγος ίσως συνδεδεμένος στο μυαλό μου με ένα συνάδελφο που έχει λιγότερες αρμοδιότητες από εμένα, και άρα δεν πρέπει να με υποσκελίσει με την απόδοση του. Η κοπέλα από τη βραζιλία, που παρότι είναι ξένη, μιλάει άψογα γερμανικά, και άρα θέλει να μου υποσκελίσει το μοναδικό ελαφρυντικό μου, τα προβλήματα στη γλώσσα.

Τι μπορεί να είναι όμως αυτό που προκάλεσε αυτό το συγκεκριμένο όνειρο τη συγκεκριμένη ημέρα ; Πιθανότατα είναι απλά τύχη, καθώς στοιχεία δείχνουν ότι τα θέματα που προκαλούν μια σχετική ψυχική επιβάρυνση αναδύονται στα όνειρα συνήθως μετά από 2-3 ημέρες και σπάνια την ίδια μέρα. Πάντως, το απόγευμα εκείνο, πριν κοιμηθώ είχα κάτσει με τους συγκατοίκους μου στο μπαλκόνι και μιλούσαμε ώρες. Όσο περνούσε η ώρα και η ροή και το περιεχόμενο των θεμάτων άλλαζε, τόσο πιο πολύ ένιωθα να μην μπορώ να τους ακολουθήσω γλωσσικά. Θυμάμαι πως ένιωσα άβολα, αλλά δεν έδωσα σημασία.

Μήπως εκείνη τη στιγμή προέκυψε ένα ευρύτερο άγχος για το αν η προσαρμογή μου στη χώρα αυτή προχωρά πιο αργά από όσο θα έπρεπε ;