Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πώς να μην προσαρμοστείς ποτέ στη ζωή του εξωτερικού!

Λοιπόν η καλή μου φίλη η Φωτεινή μου έστειλε ένα e-mail από τις πρώτες εντυπώσεις της στο Άμστερνταμ, όπου πήγε για ένα μεταπτυχιακό. Αυτή η απόφαση της ήταν εξαιρετικά σημαντική για αυτήν και ταυτόχρονα πολύ δύσκολη, γι' αυτό και χάρηκα όταν διάβασα τις ενθουσιώδεις περιγραφές της για το σπίτι της, τη γειτονιά της και το πανεπιστήμιο της.

Της εύχομαι λοιπόν να φροντίσει να χαρεί όσο μπορεί αυτό το νέο ξεκίνημα. Ξέρω όμως από προσωπική εμπειρία ότι αυτή η γλυκειά πρώτη φάση όπου η ζωή στο εξωτερικό μοιάζει παραμυθένια και η Ελλαδίτσα μια μίζερη άθλια χώρα είναι προσωρινή και μετά από ένα διάστημα, διαφορετικό για καθένα, δίνει στη θέση της στον προβληματισμό για το που θέλει κανείς να ζήσει τελικά, στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό.

Αυτή η απόφαση φυσικά είναι εξαιρετικά δύσκολη γιατί το καθετί έχει θετικά και αρνητικά, και είναι δύσκολο να κάνεις αριθμητική όταν μιλάμε για τη ζωή σου και τα όνειρα σου. Ίσως, ό,τι και να αποφασίσεις πάντα να αναρωτιέσαι αν έκανες το σωστό ή το λάθος. Όμως, αν τελικά αυτό το ζύγισμα σε φέρει πιο κοντά στο να επιστρέψεις στην πατρίδα σου, η επιστροφή γίνεται λιγότερο επώδυνη αν έχεις φροντίσει να μισήσεις τη χώρα του εξωτερικού στην οποία βρίσκεσαι.

Έτσι λοιπόν, για να απαλλάξω τη φίλη μου τη Φωτεινή, καθώς και όλους τους άλλους φίλους μου και λοιπούς ενδιαφερόμενους,  από το δίλλημα Ελλάδα ή ζωή στο εξωτερικό σας παρουσιάζω τη λίστα με τα πράγματα που πρέπει να κάνεις ή να αποφύγεις για να μην προσαρμοστείς ποτέ στο εξωτερικό!

1) Φρόντισε να έρθεις ήδη με προκαταλήψεις από την Ελλάδα σχετικά με τη χώρα που θα σε φιλοξενήσει και θα σου δώσει δουλειά! Ως γνωστόν, οι άνθρωποι στο εξωτερικό είναι ΟΛΟΙ ψυχροί, τσιγγούνηδες, αφιλόξενοι, αφιλότιμοι, ρατσιστές  και έχουν κόμπλεξ με την Ελλάδα.
2) Προσπάθησε να αποφύγεις με κάθε τρόπο το να μάθεις σε ένα βασικό επίπεδο την τοπική γλώσσα, κάθε επικοινωνία σου πρέπει να γίνεται κατά το δυνατό στα αγγλικά. Αν ζεις στην Αγγλία ή στις ΗΠΑ, φρόντισε να μιλάς τη γλώσσα σα σαρακατσάνος τσοπάνος στη Πίνδο ώστε να μη τους περάσει η εντύπωση ότι μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί σου σαν ισότιμο άτομο.
3) Φρόντισε να μην έχεις ούτε έναν ντόπιο φίλο/γνωστό με τον οποίο να βρίσκεστε μια φορά το μήνα και να συζητάτε θέματα που αφορούν τους ανθρώπους που ζουν στην πόλη που ζεις και εσύ.
4) Μην αναμειγνύεσαι σε ενδιαφέρουσες καινούργιες δραστηριότητες που είναι άγνωστες στην Ελλάδα, γιατί μπορεί και να σου αρέσει και τότε να πέσεις στη παγίδα να κάνεις και παρέα με ντόπιους ανθρώπους.  Εσύ να πηγαίνεις μόνο για καφέ και φαγητό.
5) Κάνε παρέα μόνο με Έλληνες
6) Προσπάθησε να έχεις ισχυρές, απόλυτες απόψεις, ειδικά περί θρησκείας και πολιτικής και να τις επαναφέρεις με κάθε ευκαιρία στις συζητήσεις με ξένους ανθρώπους.
7) Μην ενδιαφερθείς να μάθεις πέντε πράγματα για την ιστορία της πόλης και της χώρας.
8) Μη μπεις στη διαδικασία να δοκιμάσεις την τοπική κουζίνα πάνω από 2-3 φορές, γιατί υπάρχει περίπτωση να σου αρέσει. Η ελληνική κουζίνα είναι η καλύτερη στο κόσμο, όλοι οι άλλοι τρώνε άνοστα / άβραστα / άγευστα / ανθυγιεινά, γενικώς η κουζίνα τους έχει πολλά στερητικά -α.
9) Προσπάθησε να μιλάς τουλάχιστον 2 ώρες τη μέρα στο τηλέφωνο ή στο skype με κάποιον από την Ελλάδα, κατά προτίμηση με τη μάνα σου ή με το γκόμενο/γκόμενα σου που σε έχει σκυλοβαρεθεί.
10) Μη βγαίνεις έξω βράδυ. Εμείς είμαστε κουλτουριάρηδες άνθρωποι, πάμε μόνο σε μουσεία, δεν είμαστε για να βγαίνουμε έξω με όλους τους μπεκρήδες.
11) Μην πίνεις μπύρα. Εσύ έχεις άλλη κλάση, φρόντισε να πίνεις μόνο αφρώδες λευκό κρασί ή κανένα cocktail. Ακόμη καλύτερα, μη πίνεις καν αλκοόλ.
12) Φρόντισε να βολευτείς από νωρίς στο δικό σου σπίτι, που θα είναι ευρύχωρο και μακριά από το κέντρο της πόλης, ώστε να μπορούν να σε επισκέπτονται συχνά οι γονείς σου να σου κάνουν παρέα, και να μην έρχονται ποτέ για επίσκεψη τα άτομα που γνώρισες στο πανεπιστήμιο / στη δουλειά / στα μαθήματα γλώσσας
13) Μη ρωτήσεις ποτέ μόνος σου κάποιον άμα έχει όρεξη να βγείτε. Περίμενε να σου πουν οι άλλοι. Ή μάλλον ρώτα μια φορά, και αν τύχει να μη μπορεί, θεώρησε δεδομένο πως απλώς δε γουστάρει να βγει γιατί είναι κρυόκωλος κωλοευρωπαίος.
14) Κάτσε στο Facebook με τις ώρες. Μη χάνεις την επαφή με την Ελλάδα προς χάριν της πραγματικής ζωής.
15) Δείξε απάθεια προς το διαφορετικό. Με Ασιάτες δεν ασχολούμαστε καν. Τους Βαλκάνιους τους αποφεύγουμε γιατί είναι υπάνθρωποι. Οι βορειοευρωπαίοι είναι κρυόκωλοι. Οι Αμερικάνοι είναι ηλίθιοι. Οι Καναδοί και οι Αυστραλοί κάνουν παρέα με τους Αμερικάνους. Μόνο Ιταλοί, Ισπανοί αλλά όπως είπαμε, κυρίως Έλληνες!
16) Φρόντισε να γκρινιάζεις αρκετά. Απλώς στην περίπτωση που παρά τα προηγούμενα 15 σημεία γίνεις συμπαθής.
17) Κοίταξε να δραματοποιείς όσο το δυνατόν περισσότερο τις στιγμές εκείνες που νιώθεις άσχημα ή δε γουστάρεις και πολύ τον εαυτό σου. Στην Ελλάδα όλα ήταν τέλεια και η άδικη κακούργα μοίρα σε έφερε στις φάμπρικες της ξενιτιάς.
18) Προσπάθησε να μην αποδεχτείς την επίδραση της ξένης κουλτούρας επάνω σου, μην αφήσεις τη ξένη κουλτούρα να σε αφομοιώσει. Φρόντισε επίσης να είσαι αχάριστος για τις ευκαιρίες που σου δίνει η ξένη χώρα. Δε τους έχεις ανάγκη, η χώρα σου σε εκτιμά και θα σου δώσει πολύ καλύτερες!
19) Παρόλα αυτά προσπάθησε να εκμεταλλευτείς την εμπειρία του εξωτερικού όταν γυρνάς στην Ελλάδα και να το παίζεις σπουδαίος στους φίλους σου. Όλοι ξέρουν ότι είναι καλύτερα να είσαι πρώτος στο χωριό παρά τελευταίος στην πόλη.
20) Άν όλα τα παραπάνω δε πιάσουν, τότε κρέμασε στο τοίχο του δωματίου σου ένα χάρτη της Ελλάδας, βάλε wallpaper στο κινητό σου τον Κολοκοτρώνη, βάλε profile pic στο facebook την ελληνική σημαία, πίνε κάθε μέρα φραπέ, παίζε τάβλι, γέμισε το ψυγείο σου με φέτα και βλέπε κάθε Κυριακή τον Ολυμπιακό στη μπάλα. Δημιούργησε μια μικρή Ελλάδα μέσα σε αυτή τη ξένη χώρα και προστατεύσου από την πιθανότητα να προσαρμοστείς στη ζωή του εξωτερικού.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η πορεία μου πριν φτάσω να διαπρέπω στο εξωτερικό

Ήρθε η ώρα για ένα δυναμικό καμ-μπακ στο μπλογκ, μιας και έχω να ασχοληθώ από εποχές που ακόμη ο Βαρουφάκης θεωρούνταν σοβαρός πολιτικός και οικονομολόγος. Δυστυχώς το procrastination (ή ελληνιστί Προκραστηνέησιο) που με δέρνει δε μου επιτρέπει να ασχοληθώ με τίποτα πιο παραγωγικό εκτός από δουλειά, φαγητό και ίσως στις καλές μέρες ένα ντους. Αλλά κάπου κάπου με πιάνει αυτό το άγχος ότι δε θέτω σωστά τις προτεραιότητες στη ζωή μου και σα σωστός junkie του ίντερνετ αποφάσισα να θυσιάσω το σημερινό ντους για μια αφήγηση του μεγαλείου μου, πριν φτάσω να είμαι λαμπρός και φέρελπις νέος επιστήμονα ς που διαπρέπει στο εξωτερικό. Ήμουν και γω το 2004 λαμπρός αργυρός Πανελληνιονίκης , και λέω αργυρός γιατί δε πέρασα στην πρώτη σχολή της προτίμησης μου που ήταν η Ιατρική Αθηνών και μπήκα στο νεξτ μπεστ θινγκ (νόμιζα τότε) τότε που ήταν το Πανεπιστήμιο των Πατρών. Καλά να είναι όμως η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με Πρωθυπουργό τον Κώστα Καραμανλή (sic) που εισήγαγε άρων άρων ευνοικό νόμο για τους τρίτ...

FAQ #1 - Ποια είναι τα πλεονεκτήματα και ποια τα μειονεκτήματα της Γερμανίας για την άσκηση της ειδικότητας ;

Πολύ συχνά μου γίνονται ερωτήσεις σχετικά με το πως είναι να κάνεις ειδικότητα στη Γερμανία ή τι προϋποθέσεις απαιτούνται για κάτι τέτοιο, όπως αντίστοιχα και εγώ είχα ρωτήσει τους παλιότερους για να σχηματίσω γνώμη. Η επιθυμία μου να απαντήσω σε αυτές τις ερωτήσεις, ανταποδίδοντας έτσι τη βοήθεια που εγώ πήρα από άλλους ήταν άλλωστε και η βασική ιδέα πίσω από το μπλογκ αυτό. Σήμερα λέω να ξεκινήσω με το βασικό ερώτημα, γιατί επέλεξα να κάνω ειδικότητα στη Γερμανία.  Η Γερμανία έχει τα τελευταία χρόνια σταθερά έλλειψη σε γιατρούς, την οποία αναπληρώνει με γιατρούς από το εξωτερικό. Αυτό την καθιστά ένα σύστημα ανοικτό σε ξένους νέους γιατρούς, με λίγη τύχη ακόμη και σε ειδικότητες που σε άλλες χώρες θεωρούνται απαγορευτικές όπως δέρματολογία, οφθαμολογία ή ακτινολογία. Τα περισσότερα νοσοκομεία εδώ διαθέτουν τους πολύ καλούς εξοπλισμούς και την καλή οργάνωση της δουλειάς που περιμένει κανείς από μια σοβαρή χώρα. Επίσης είναι πολύ συνηθισμένο εδώ να κάνει κάποιος διαφορετι...

Το ψήφισμα της Ελβετίας για τη μετανάστευση και μερικές σκέψεις.

Συνήθως αποφεύγω να κάνω πολιτικά σχόλια, αλλά αυτό που συνέβη την Κυριακή στην Ελβετία με έχει βάλει σε σκέψεις, και για να τις τακτοποιήσω καλύτερα στο μυαλό μου, αποφάσισα να τις καταγράψω. Αναφέρομαι φυσικά στο ψήφισμα της Κυριακής σύμφωνα με το οποίο οι Ελβετοί δήλωσαν ότι επιθυμούν την επιβολή ορίων στους εισερχόμενους μετανάστες και αιτούντες πολιτικού ασύλου, κάτι που φαίνεται να έχει πολλαπλό αντίκτυπο τόσο στο εσωτερικό της Ελβετίας όσο και στο εξωτερικό και ειδικά στις σχέσεις της με την ΕΕ. Δεν έχω κάποια σαφή άποψη πάνω στο θέμα, ή για την ακρίβεια η βασική μου πολιτική άποψη είναι ότι πολύπλοκα υπερεθνικά προβλήματα όπως η μετανάστευση απαιτούν προσεκτικές, πολύπλοκες και συνήθως σταδιακές λύσεις. Η αναγνώριση της πολυπλοκότητας ενός προβλήματος, η παραδοχή πως δεν υπάρχει "μαγική συνταγή" και η προσεκτική προσέγγιση του προβλήματος στα πλαίσια μιας costs-benefits ανάλυσης νομίζω ότι είναι βασικά χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου με παιδεία, πολύ περισσότερο ενός...